Ότε εκ του ξύλου σε νεκρόν, ο Αριμαθαίας καθείλε, την των απάντων ζωήν, σμύρνη και σινδόνι σε Χριστέ εκήδευσε, και τω πόθω ηπείγετο, καρδία, και χείλει, σώμα το ακήρατον, σου περιπτύξασθαι,
όμως συστελλόμενος φόβω, χαίρων ανεβόα σοι.
Δόξα, τη συγκαταβάσει σου Φιλάνθρωπε.
(Απόστιχο εσπερινού Μεγάλης Παρασκευής)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου