Ιδού ο Νυμφίος έρχεται !

Ἀόρατε Κριτά, ἐν σαρκὶ πῶς ὡράθης,

καὶ ἔρχῃ ὑπ’ ἀνδρῶν, παρανόμων κτανθῆναι;

ἡμῶν τὸ κατάκριμα, κατακρίνων τῷ πάθει σου.

Ὅθεν αἴνεσιν, μεγαλωσύνην καὶ δόξαν,

ἀναπέμποντες, τῇ ἐξουσίᾳ σου Λόγε,

συμφώνως προσφέρομεν.

Αόρατε Κριτά, πως (κατεδέχθης και) εφανερώθης με σάρκα ανθρωπίνην;

Και πως έρχεσαι να θανατωθής από ασεβείς ανθρώπους

και τοιουτοτρόπως να καταδικάσης δια του Πάθους Σου (και εξαφανίσης)

την ιδικήν μας καταδίκην (εις την οποίαν μας έρριψεν η αμαρτία);

Δια τούτο, Λόγε, όλοι με μίαν φωνήν προσφέρομεν εις Σε ύμνους

που δοξολογούν τα μεγαλεία της εξουσίας Σου.

(Κάθισμα όρθρου Μεγάλης Δευτέρας, Ερμηνεία υπό Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου, Αρχιμανδρίτου)