Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου

 (Ιδιόμελον των μεγάλων ωρών των Χριστουγέννων - Ώρα ενάτη)


Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου ο δρακί* την πάσαν έχων κτίσιν (εκ γ΄).

Ράκει* καθάπερ βροτός σπαργανούται, ο τη ουσία αναφής*.

Θεός εν φάτνη ανακλίνεται, ο στερεώσας τους ουρανούς πάλαι κατ' αρχάς.

Εκ μαζών* γάλα τρέφεται, ο εν τη ερήμω μάννα ομβρίσας* τω λαώ.

Μάγους προσκαλείται, ο Νυμφίος της Εκκλησίας.

Δώρα τούτων άρει*, ο Υιός της Παρθένου.

Προσκυνούμεν σου την Γένναν Χριστέ (εκ γ΄).

Δείξον ημίν και τα θεία σου Θεοφάνεια.

[ δρακί (η δραξ): στην παλάμη, ράκει (τα ράκη): με κουρέλια, αναφής: ανέγγιχτος, αψηλάφητος, εκ μαζών (οι μαζοί): από μαστούς, ομβρίσας: που έβρεξε, άρει (αίρω): σηκώνει ]

Τι σοι προσενέγκωμεν Χριστέ !

ότι ώφθης επί γης ως άνθρωπος δι ημάς;
έκαστον γαρ των υπό σου γενομένων κτισμάτων,
την ευχαριστίαν σοι προσάγει.
Οι Άγγελοι τον ύμνον,
οι ουρανοί τον Αστέρα,
οι Μάγοι τα δώρα,
οι Ποιμένες το θαύμα,
η γη το σπήλαιον,
η έρημος την φάτνην, 
ημείς δε, μητέραν Παρθένον!

Ο προ αιώνων Θεός ελέησον ημάς!

Εις τα Απόδειπνα προ των Χριστουγέννων

(Επιλογή τροπαρίων από τον προεόρτιο κανόνα των Αποδείπνων)


Γένος ανθρώπων, βουλόμενος σώσαι ο Υπεράγαθος,
μήτρα εσκήνωσεν, απειρογάμου Παρθένου,
και ιδού τεχθήναι έρχεται.
Τούτον προσκυνήσωμεν, ενδόξως γαρ δεδόξασται.

Δούλου φορέσαι σχήμα, ηθέλησας,
όπως με της δουλείας, του πονηρού λυτρώση.
Υμνολογώ σου το εύσπλαγχνον, Λόγε Πατρός συνάναρχε, και συναΐδιε.
Δόξα τη οικονομία σου.

Ζητών με τον πλανηθέντα, Φιλάνθρωπε,
και σπήλαιον δειχθέντα, ληστών έργοις ακάρποις,
Σπηλαίω νυν παραγέγονας, εκ της Παρθένου σήμερον, τεχθήναι Δέσποτα.
Δόξα Λόγε τη ελεύσει σου.

Θεός ανθρώποις ώφθη όμοιος,
και πτωχεύει σαρκί, ίνα ημάς πλουτίση.
και εν Σπηλαίω τίκτεται.
Τούτον οι πιστοί, καθαρά διανοία υποδεξώμεθα.

Φωτός Νεφέλη Παναμώμητε, 
πως σπαργανώσεις νέφει τον επενδύοντα, ουρανούς αρρήτω νεύματι;
πως αλόγων εν φάτνη επανακλινείς,
τον της αλογίας τους βροτούς, δια έλεος άμετρον, ρυσάμενον Δεσπότην;
Ον πάσα προσκυνεί φόβω κτίσις, ανυμονολογούσα αυτόν εις τους αιώνας.

Χαίρε δοχείον Άχραντε, χαράς ανεκφράστου.
ιδού γαρ έρχη τέξεσθαι εν Σπηλαίω, απορρήτως τον Δεσπότην,
θέλοντα την κτίσιν άπασαν, καταφθαρείσαν τη παραβάσει πρώην, καινίσαι αληθώς.
τούτον υμνολογούντες εν πίστει, σε μεγαλύνομεν.