Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου

 (Ιδιόμελον των μεγάλων ωρών των Χριστουγέννων - Ώρα ενάτη)


Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου ο δρακί* την πάσαν έχων κτίσιν (εκ γ΄).

Ράκει* καθάπερ βροτός σπαργανούται, ο τη ουσία αναφής*.

Θεός εν φάτνη ανακλίνεται, ο στερεώσας τους ουρανούς πάλαι κατ' αρχάς.

Εκ μαζών* γάλα τρέφεται, ο εν τη ερήμω μάννα ομβρίσας* τω λαώ.

Μάγους προσκαλείται, ο Νυμφίος της Εκκλησίας.

Δώρα τούτων άρει*, ο Υιός της Παρθένου.

Προσκυνούμεν σου την Γένναν Χριστέ (εκ γ΄).

Δείξον ημίν και τα θεία σου Θεοφάνεια.

[ δρακί (η δραξ): στην παλάμη, ράκει (τα ράκη): με κουρέλια, αναφής: ανέγγιχτος, αψηλάφητος, εκ μαζών (οι μαζοί): από μαστούς, ομβρίσας: που έβρεξε, άρει (αίρω): σηκώνει ]

Τι σοι προσενέγκωμεν Χριστέ !

ότι ώφθης επί γης ως άνθρωπος δι ημάς;
έκαστον γαρ των υπό σου γενομένων κτισμάτων,
την ευχαριστίαν σοι προσάγει.
Οι Άγγελοι τον ύμνον,
οι ουρανοί τον Αστέρα,
οι Μάγοι τα δώρα,
οι Ποιμένες το θαύμα,
η γη το σπήλαιον,
η έρημος την φάτνην, 
ημείς δε, μητέραν Παρθένον!

Ο προ αιώνων Θεός ελέησον ημάς!

Εις τα Απόδειπνα προ των Χριστουγέννων

(Επιλογή τροπαρίων από τον προεόρτιο κανόνα των Αποδείπνων)


Γένος ανθρώπων, βουλόμενος σώσαι ο Υπεράγαθος,
μήτρα εσκήνωσεν, απειρογάμου Παρθένου,
και ιδού τεχθήναι έρχεται.
Τούτον προσκυνήσωμεν, ενδόξως γαρ δεδόξασται.

Δούλου φορέσαι σχήμα, ηθέλησας,
όπως με της δουλείας, του πονηρού λυτρώση.
Υμνολογώ σου το εύσπλαγχνον, Λόγε Πατρός συνάναρχε, και συναΐδιε.
Δόξα τη οικονομία σου.

Ζητών με τον πλανηθέντα, Φιλάνθρωπε,
και σπήλαιον δειχθέντα, ληστών έργοις ακάρποις,
Σπηλαίω νυν παραγέγονας, εκ της Παρθένου σήμερον, τεχθήναι Δέσποτα.
Δόξα Λόγε τη ελεύσει σου.

Θεός ανθρώποις ώφθη όμοιος,
και πτωχεύει σαρκί, ίνα ημάς πλουτίση.
και εν Σπηλαίω τίκτεται.
Τούτον οι πιστοί, καθαρά διανοία υποδεξώμεθα.

Φωτός Νεφέλη Παναμώμητε, 
πως σπαργανώσεις νέφει τον επενδύοντα, ουρανούς αρρήτω νεύματι;
πως αλόγων εν φάτνη επανακλινείς,
τον της αλογίας τους βροτούς, δια έλεος άμετρον, ρυσάμενον Δεσπότην;
Ον πάσα προσκυνεί φόβω κτίσις, ανυμονολογούσα αυτόν εις τους αιώνας.

Χαίρε δοχείον Άχραντε, χαράς ανεκφράστου.
ιδού γαρ έρχη τέξεσθαι εν Σπηλαίω, απορρήτως τον Δεσπότην,
θέλοντα την κτίσιν άπασαν, καταφθαρείσαν τη παραβάσει πρώην, καινίσαι αληθώς.
τούτον υμνολογούντες εν πίστει, σε μεγαλύνομεν.

Βιβλιοπρόταση: "Λόγος εις Θεόσωμον ταφήν του Κυρίου"

Αγίου Επιφανίου Κύπρου

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ !

Περιγραφή* Ἕνας θεσπέσιος πατερικός λόγος, στό πρωτότυπο κείμενο καί σέ νεοελληνική ἀπόδοση, πού μέ συναρπαστική ρητορικότητα, ποιητικό οἶστρο, παραστατική δύναμη καί ἐκφραστική εὐστροφία «περιγράφει» τό λυτρωτικό μυστήριο τῆς καθόδου τοῦ Χριστοῦ στόν ἅδη, ὅπως τό ἀποκαλύπτει ἡ Ἐκκλησία μας μέ τή δογματική διδασκαλία της, καί συγκλονίζει τίς καρδιές ἀπό ἱερό ἐνθουσιασμό γιά τή θριαμβευτική νίκη τοῦ Θεανθρώπου πάνω στό θάνατο, πού ἄνοιξε τίς πύλες τῆς οὐράνιας βασιλείας στό ἀνθρώπινο γένος. (*Από τις εκδόσεις Ι.Μ. Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής)

(θα το βρείτε και στη  δανειστική βιβλιοθήκη του Ι.Ν. Γενεσίου Θεοτόκου Μπεντεβή Ηρακλείου)

ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ*

Του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Ο εκ δεξιών ευγνώμων ληστής

Αν είσαι σαν το Σίμωνα τον Κυρηναίο, σήκωσε το Σταυρό και ακολούθησε τον Κύριο.

Αν σταυρωθείς μαζί Του σαν ληστής, γνώρισε το Θεό σαν  ευγνώμων δούλος. Αν και Εκείνος λογίσθηκε μαζί με τους ανόμους ληστές για χάρη σου και για να σε λυτρώσει από την αμαρτία σου, γίνε σύ έννομος για χάρη Του. Να προσκυνήσεις Αυτόν που κρεμάσθηκε στο Σταυρό για σένα, έστω κι αν κρέμεσαι κι εσύ. Κέρδισε κάτι κι από την κακία. Αγόρασε τη σωτηρία με το θάνατο. Μπες μαζί με τον Ιησού στον Παράδεισο, για να μάθεις από τι έχεις ξεπέσει. Παρατήρησε τις ομορφιές εκεί. Άφησε τον αμετανόητο ληστή που γογγύζει, να πεθάνει έξω με τη βλασφημία.

Αν είσαι σαν τον Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας, ζήτησε το Τίμιο Σώμα από τους σταυρωτές Του. Ας γίνει δικό σου, με τρυφερότητα, στοργή και αγάπη, εκείνο που καθάρισε τον κόσμο.

Αν είσαι σαν το Νικόδημο, κάνε ό,τι και ο νυκτερινός μαθητής και θεοσεβής βουλευτής και πράξε ό,τι και εκείνος, ενταφίασε Τον με μύρα.

Γίνε Πέτρος ή Ιωάννης. Τρέξε στον Τάφο, μαζί με τους άλλους ή αν μπορείς και πριν απ’ αυτούς, συναγωνιζόμενος έτσι την ευγενή άμιλλα.   Κι αν δυσκολευτείς στην ταχύτητα, νίκησε με το ζήλο σου, όχι παρασκύβοντας και βλέποντας το μνημείο από απόσταση, αλλά ορμώντας μέσα σ’ αυτό.

Αν ο Χριστός κατεβαίνει στον Άδη, μη διστάσεις να κατέβεις μαζί Του. Εκεί θα γνωρίσεις τα μυστήρια του Χριστού και το σχέδιο της διπλής κατάβασής Του, στη γη και στα καταχθόνια. Πίστεψε με όλη την ύπαρξή σου πως ο Κύριος ήλθε στη γη, από άκρα συγκατάβαση, για να σώσει τον άνθρωπο, με τη θαυματουργική του παρουσία, με το Πάθος, την Ταφή και την Ανάστασή Του. Ο Χριστός σώζει στη γη όλους εκείνους τους πιστούς, που εναποθέτουν τη ζωή τους σ’ Εκείνον. Δεν αρκείται μόνο στους ζώντες, αλλά κατέρχεται και στον Άδη, για να λυτρώσει τους απελπισμένους ενοίκους του.



*τον πήρα από εδώ: http://www.inpanagiabentevi.gr/data/programma-naou/PRRGRAMMA-MAY-2018.pdf
Ευχαριστώ!

Χριστός ανέστη εκ νεκρών !

Αναστάσεως ημέρα !

Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας

και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.

«Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν Λαοί, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα· ἐκ γὰρ θανάτου πρὸς ζωήν, καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν, Χριστὸς ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας».

(Ειρμός, ωδή Α΄, Αναστάσιμος Κανών)

Αναστάσεως ημέρα είνε σήμερον! Δια τούτο ας γίνωμεν λαμπροί και ακτινοβολούντες όλοι οι (πιστοί) λαοί. Πάσχα είνε σήμερον (που σημαίνει διάβασιν), Πάσχα του Κυρίου! Διότι ο Χριστός, που είνε Θεός μας, μας διεβίβασεν (όχι από την Αίγυπτον εις την γην της επαγγελίας, όπως τους παλαιούς Ισραηλίτας, αλλ') από τον θάνατον εις την ζωήν και από την γην εις τον ουρανόν. Καθ' όν δε χρόνον Αυτός μας διεβίβαζεν, ημείς εψάλλομεν (προς δόξαν Αυτού) επινίκιον ύμνον (όπως έψαλλον οι Ισραηλίται, όταν διεπέρασαν την Ερυθράν Θάλασσαν, το "Άσωμεν τω Κυρίω, ενδόξως γαρ δεδόξασται").

(Ερμηνεία Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Μέγα Σάββατο: Ανάστα ο Θεός !

Επιτάφιος Παναγία Μπεντεβή 2018

Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν,
ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.

Σήκω επάνω, ώ Θεέ, και κρίνε την γην, διότι εις Σε θα περιέλθουν ως κληρονομία Σου όλα τα έθνη (και επομένως έχεις δικαίωμα να επιβάλης εις αυτά την κρίσιν Σου).

(Ερμηνεία Επιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου)

(η φωτογραφία είναι από εδώ: http://www.inpanagiabentevi.gr/el/polymesa/fotografies/category/163-megalievdomada2018?start=40)

... εκείνος ο Πλάνος είπεν, έτι ζων ....

...μετά τρεις ημέρας εγείρομαι...*

Ὢ τῶν θαυμάτων τῶν καινῶν! ὢ ἀγαθότητος! ὢ ἀφράστου ἀνοχῆς! ἑκὼν γὰρ ὑπὸ γῆς σφραγίζεται, ὁ ἐν ὑψίστοις οἰκῶν, καὶ πλάνος Θεὸς συκοφαντεῖται, ὃν Παῖδες εὐλογεῖτε, Ἱερεῖς ἀνυμνεῖτε, λαὸς ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

(τροπάριο Ωδής Η΄ όρθρου Μεγάλου Σαββάτου, Μ. Παρασκευή εσπέρας)

* στίχος από κατά Ματθαίον ΙΒ΄ Ευαγγέλιον,  Μεγάλη Πέμπτη εσπέρας

Ο την γην ζωγραφήσας τοις άνθεσι*

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;

Ω φως των οφθαλμών μου, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πως τάφω νυν καλύπτη;

Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.

Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

(Εγκώμια Επιταφίου Θρήνου)
*στίχος από ιδιόμελο Ώρας γ' Μ. Παρασκευής πρωί

Η αποκαθήλωσις

Ότε εκ του ξύλου σε νεκρόν, ο Αριμαθαίας καθείλε, την των απάντων ζωήν, σμύρνη και σινδόνι σε Χριστέ εκήδευσε, και τω πόθω ηπείγετο, καρδία, και χείλει, σώμα το ακήρατον, σου περιπτύξασθαι,

όμως συστελλόμενος φόβω, χαίρων ανεβόα σοι.

Δόξα, τη συγκαταβάσει σου Φιλάνθρωπε.

(Απόστιχο εσπερινού Μεγάλης Παρασκευής)

Ο των Αγγέλων Βασιλεύς !

Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ.

Ἣλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.

Λόγχῃ ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.

Προσκυνοῦμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ.

Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.

(Αντίφωνον ΙΕ΄ όρθρου  Μεγάλης Παρασκευής)

Δόξα τη μακροθυμία Σου Κύριε, δόξα σοι

Ἐξηγόρασας ἡμᾶς, ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, τῷ τιμίῳ σου Αἵματι, τῷ σταυρῷ προσηλωθείς, καὶ τῇ λόγχῃ κεντηθείς, τὴν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις.

Σωτὴρ ἡμῶν δόξα σοι.

(Κάθισμα όρθρου Μεγάλης Παρασκευής)

Μας εξηγόρασες από την κατάρα του Νόμου (τον οποίον δια της αμαρτίας παρέβημεν και ούτως ελάβομεν την κατάραν που εξετόξευεν ο Νόμος κατά των παραβατών του), δια του ανεκτιμήτου Αίματός Σου. Με το να καρφωθής εις τον Σταυρόν και να τρυπηθής δια της λόγχης, έγινες δια τους ανθρώπους πηγή αθανασίας. Δόξα, λοιπόν, ανήκει εις Σε, τον Σωτήρα μας. 

(Ερμηνεία Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

 

Τὸν Λῃστὴν αὐθημερόν, τοῦ Παραδείσου ἠξίωσας Κύριε,

κἀμὲ τῷ ξύλῳ τοῦ Σταυροῦ, φώτισον καὶ σῶσόν με.

(Εξαποστειλάριον όρθρου Μεγάλης Παρασκευής)

Τον ληστήν, Κύριε, τον ηξίωσες να εισέλθη εις τον Παράδεισον την αυτήν ημέραν που  μετενόησε (και Σε ανεγνώρισε Βασιλέα). και εμέ, Κύριε, φώτισέ με με το ξύλον του Σταυρού και σώσε με.

(Ερμηνεία Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Ανεξίκακε, Κύριε, δόξα σοι

Ὅτε παρέστης τῷ Καϊάφᾳ ὁ Θεός, καὶ παρεδόθης τῷ Πιλάτῳ ὁ Κριτής,

αἱ οὐράνιαι δυνάμεις, ἐκ τοῦ φόβου ἐσαλεύθησαν,

τότε δὲ καὶ ὑψώθης ἐπὶ τοῦ ξύλου ἐν μέσῳ δύο λῃστῶν,

καὶ ἐλογίσθης μετὰ ἀνόμων ὁ ἀναμάρτητος,

διὰ τὸ σῷσαι τὸν ἄνθρωπον.

Ἀνεξίκακε Κύριε, δόξα σοι.

(Κάθισμα όρθρου Μεγάλης Παρασκευής)

Μεγάλη Πέμπτη

Ὁ ῥαπισθεὶς ὑπὲρ γένους ἀνθρώπων, καὶ μὴ ὀργισθείς, ἐλευθέρωσον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωὴν ἡμῶν Κύριε,

καὶ σῶσον ἡμᾶς.

(Όρθρος Μεγάλης Πέμπτης)

Κύριε, Συ που ερραπίσθης χάριν της σωτηρίας του γένους των ανθρώπων και δεν ωργίσθης, (αλλά με πραότητα και μακροθυμίαν υπέμεινες τα πάντα,) απάλλαξε την ζωήν μας από την φθοράν (που φέρει η αμαρτία) και σώσε μας.

(Ερμηνεία Επιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου)