Χριστός ανέστη εκ νεκρών !

Αναστάσεως ημέρα !

Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας

και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.

«Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν Λαοί, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα· ἐκ γὰρ θανάτου πρὸς ζωήν, καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν, Χριστὸς ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας».

(Ειρμός, ωδή Α΄, Αναστάσιμος Κανών)

Αναστάσεως ημέρα είνε σήμερον! Δια τούτο ας γίνωμεν λαμπροί και ακτινοβολούντες όλοι οι (πιστοί) λαοί. Πάσχα είνε σήμερον (που σημαίνει διάβασιν), Πάσχα του Κυρίου! Διότι ο Χριστός, που είνε Θεός μας, μας διεβίβασεν (όχι από την Αίγυπτον εις την γην της επαγγελίας, όπως τους παλαιούς Ισραηλίτας, αλλ') από τον θάνατον εις την ζωήν και από την γην εις τον ουρανόν. Καθ' όν δε χρόνον Αυτός μας διεβίβαζεν, ημείς εψάλλομεν (προς δόξαν Αυτού) επινίκιον ύμνον (όπως έψαλλον οι Ισραηλίται, όταν διεπέρασαν την Ερυθράν Θάλασσαν, το "Άσωμεν τω Κυρίω, ενδόξως γαρ δεδόξασται").

(Ερμηνεία Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Μέγα Σάββατο: Ανάστα ο Θεός !

Επιτάφιος Παναγία Μπεντεβή 2018

Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν,
ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.

Σήκω επάνω, ώ Θεέ, και κρίνε την γην, διότι εις Σε θα περιέλθουν ως κληρονομία Σου όλα τα έθνη (και επομένως έχεις δικαίωμα να επιβάλης εις αυτά την κρίσιν Σου).

(Ερμηνεία Επιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου)

(η φωτογραφία είναι από εδώ: http://www.inpanagiabentevi.gr/el/polymesa/fotografies/category/163-megalievdomada2018?start=40)

... εκείνος ο Πλάνος είπεν, έτι ζων ....

...μετά τρεις ημέρας εγείρομαι...*

Ὢ τῶν θαυμάτων τῶν καινῶν! ὢ ἀγαθότητος! ὢ ἀφράστου ἀνοχῆς! ἑκὼν γὰρ ὑπὸ γῆς σφραγίζεται, ὁ ἐν ὑψίστοις οἰκῶν, καὶ πλάνος Θεὸς συκοφαντεῖται, ὃν Παῖδες εὐλογεῖτε, Ἱερεῖς ἀνυμνεῖτε, λαὸς ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

(τροπάριο Ωδής Η΄ όρθρου Μεγάλου Σαββάτου, Μ. Παρασκευή εσπέρας)

* στίχος από κατά Ματθαίον ΙΒ΄ Ευαγγέλιον,  Μεγάλη Πέμπτη εσπέρας

Ο την γην ζωγραφήσας τοις άνθεσι*

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;

Ω φως των οφθαλμών μου, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πως τάφω νυν καλύπτη;

Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.

Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

(Εγκώμια Επιταφίου Θρήνου)
*στίχος από ιδιόμελο Ώρας γ' Μ. Παρασκευής πρωί

Η αποκαθήλωσις

Ότε εκ του ξύλου σε νεκρόν, ο Αριμαθαίας καθείλε, την των απάντων ζωήν, σμύρνη και σινδόνι σε Χριστέ εκήδευσε, και τω πόθω ηπείγετο, καρδία, και χείλει, σώμα το ακήρατον, σου περιπτύξασθαι,

όμως συστελλόμενος φόβω, χαίρων ανεβόα σοι.

Δόξα, τη συγκαταβάσει σου Φιλάνθρωπε.

(Απόστιχο εσπερινού Μεγάλης Παρασκευής)

Ο των Αγγέλων Βασιλεύς !

Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ.

Ἣλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.

Λόγχῃ ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.

Προσκυνοῦμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ.

Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.

(Αντίφωνον ΙΕ΄ όρθρου  Μεγάλης Παρασκευής)

Δόξα τη μακροθυμία Σου Κύριε, δόξα σοι

Ἐξηγόρασας ἡμᾶς, ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, τῷ τιμίῳ σου Αἵματι, τῷ σταυρῷ προσηλωθείς, καὶ τῇ λόγχῃ κεντηθείς, τὴν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις.

Σωτὴρ ἡμῶν δόξα σοι.

(Κάθισμα όρθρου Μεγάλης Παρασκευής)

Μας εξηγόρασες από την κατάρα του Νόμου (τον οποίον δια της αμαρτίας παρέβημεν και ούτως ελάβομεν την κατάραν που εξετόξευεν ο Νόμος κατά των παραβατών του), δια του ανεκτιμήτου Αίματός Σου. Με το να καρφωθής εις τον Σταυρόν και να τρυπηθής δια της λόγχης, έγινες δια τους ανθρώπους πηγή αθανασίας. Δόξα, λοιπόν, ανήκει εις Σε, τον Σωτήρα μας. 

(Ερμηνεία Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου

 

Τὸν Λῃστὴν αὐθημερόν, τοῦ Παραδείσου ἠξίωσας Κύριε,

κἀμὲ τῷ ξύλῳ τοῦ Σταυροῦ, φώτισον καὶ σῶσόν με.

(Εξαποστειλάριον όρθρου Μεγάλης Παρασκευής)

Τον ληστήν, Κύριε, τον ηξίωσες να εισέλθη εις τον Παράδεισον την αυτήν ημέραν που  μετενόησε (και Σε ανεγνώρισε Βασιλέα). και εμέ, Κύριε, φώτισέ με με το ξύλον του Σταυρού και σώσε με.

(Ερμηνεία Επιφανίου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Ανεξίκακε, Κύριε, δόξα σοι

Ὅτε παρέστης τῷ Καϊάφᾳ ὁ Θεός, καὶ παρεδόθης τῷ Πιλάτῳ ὁ Κριτής,

αἱ οὐράνιαι δυνάμεις, ἐκ τοῦ φόβου ἐσαλεύθησαν,

τότε δὲ καὶ ὑψώθης ἐπὶ τοῦ ξύλου ἐν μέσῳ δύο λῃστῶν,

καὶ ἐλογίσθης μετὰ ἀνόμων ὁ ἀναμάρτητος,

διὰ τὸ σῷσαι τὸν ἄνθρωπον.

Ἀνεξίκακε Κύριε, δόξα σοι.

(Κάθισμα όρθρου Μεγάλης Παρασκευής)

Μεγάλη Πέμπτη

Ὁ ῥαπισθεὶς ὑπὲρ γένους ἀνθρώπων, καὶ μὴ ὀργισθείς, ἐλευθέρωσον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωὴν ἡμῶν Κύριε,

καὶ σῶσον ἡμᾶς.

(Όρθρος Μεγάλης Πέμπτης)

Κύριε, Συ που ερραπίσθης χάριν της σωτηρίας του γένους των ανθρώπων και δεν ωργίσθης, (αλλά με πραότητα και μακροθυμίαν υπέμεινες τα πάντα,) απάλλαξε την ζωήν μας από την φθοράν (που φέρει η αμαρτία) και σώσε μας.

(Ερμηνεία Επιφάνιου Ι. Θεοδωρόπουλου)

Ο ιερός Νιπτήρ

Ὁ λίμνας καὶ πηγάς, καὶ θαλάσσας ποιήσας,

ταπείνωσιν ἡμᾶς, ἐκπαιδεύων ἀρίστην,

λεντίῳ ζωννύμενος, Μαθητῶν πόδας ἔνιψε,

ταπεινούμενος, ὑπερβολῇ εὐσπλαγχνίας,

καὶ ὑψῶν ἡμᾶς, ἀπὸ βαράθρων κακίας,

ὁ μόνος φιλάνθρωπος.

(Κάθισμα όρθρου Μεγάλης Πέμπτης)

Αυτός που εδημιούργησε λίμνας και πηγάς και θαλάσσας, (ο Υιός και Λόγος του Θεού,) θέλων να διδάξη εις ημάς (εμπράκτως) ταπείνωσιν τελειοτάτην, εζώσθη εις την μέσην περίζωμα ("ποδιάν") και ένιψε τους πόδας των μαθητών. Τοιουτοτρόπως δε, με το να ταπεινωθή Αυτός από υπερβολικήν ευσπλαχνίαν, ανύψωσεν  ημάς από τα βάραθρα της κακίας, ως μόνος φιλάνθρωπος που είνε.

(Ερμηνεία ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ)