Εις τα Απόδειπνα προ των Χριστουγέννων

(Επιλογή τροπαρίων από τον προεόρτιο κανόνα των Αποδείπνων)


Γένος ανθρώπων, βουλόμενος σώσαι ο Υπεράγαθος,
μήτρα εσκήνωσεν, απειρογάμου Παρθένου,
και ιδού τεχθήναι έρχεται.
Τούτον προσκυνήσωμεν, ενδόξως γαρ δεδόξασται.

Δούλου φορέσαι σχήμα, ηθέλησας,
όπως με της δουλείας, του πονηρού λυτρώση.
Υμνολογώ σου το εύσπλαγχνον, Λόγε Πατρός συνάναρχε, και συναΐδιε.
Δόξα τη οικονομία σου.

Ζητών με τον πλανηθέντα, Φιλάνθρωπε,
και σπήλαιον δειχθέντα, ληστών έργοις ακάρποις,
Σπηλαίω νυν παραγέγονας, εκ της Παρθένου σήμερον, τεχθήναι Δέσποτα.
Δόξα Λόγε τη ελεύσει σου.

Θεός ανθρώποις ώφθη όμοιος,
και πτωχεύει σαρκί, ίνα ημάς πλουτίση.
και εν Σπηλαίω τίκτεται.
Τούτον οι πιστοί, καθαρά διανοία υποδεξώμεθα.

Φωτός Νεφέλη Παναμώμητε, 
πως σπαργανώσεις νέφει τον επενδύοντα, ουρανούς αρρήτω νεύματι;
πως αλόγων εν φάτνη επανακλινείς,
τον της αλογίας τους βροτούς, δια έλεος άμετρον, ρυσάμενον Δεσπότην;
Ον πάσα προσκυνεί φόβω κτίσις, ανυμονολογούσα αυτόν εις τους αιώνας.

Χαίρε δοχείον Άχραντε, χαράς ανεκφράστου.
ιδού γαρ έρχη τέξεσθαι εν Σπηλαίω, απορρήτως τον Δεσπότην,
θέλοντα την κτίσιν άπασαν, καταφθαρείσαν τη παραβάσει πρώην, καινίσαι αληθώς.
τούτον υμνολογούντες εν πίστει, σε μεγαλύνομεν.